In deze serie geef ik een gezicht aan de vijf kinderen van de laatste Russische tsaar – Olga, Tatiana, Maria, Anastasia en Aleksey. Geen historische figuren. Geen heiligen. Maar kinderen. Met dromen, angsten, talenten, verlangens en tekortkomingen.

Ik ben opgegroeid in Pushkin, het dorp waar ook zij hun jeugd doorbrachten. Als kind speelde ik in dezelfde parken, liep ik door dezelfde paleizen en keek ik omhoog naar dezelfde gouden koepels. Die nabijheid maakte dat ik me altijd verbonden heb gevoeld met deze kinderen – niet als namen uit een geschiedenisboek, maar als mensen van vlees en bloed.

De tragiek van hun lot is bekend. Van symbolen van een vergane wereld werden ze vernietigd, weggevaagd – en later weer verheven tot religieuze iconen. Maar ík wilde hen schilderen als wat ze waren: jonge mensen aan het begin van hun leven.

In deze portretten heb ik geprobeerd hun karakter te vangen. Een blik, een houding, een moment van stilte.

Welkom in mijn wereld – en die van hen.